Şubat 3, 2007 - Veda........(artık yazmayacağım)

Vedaların kısası makbuldür... Çok ağlamadan öyle çok zırlamadan, acıyı derine gömüp...

Bir daha hiç karşılaşılamayacak sevdiklerimiz gibi, yaşanan hatıralar gibi, hepsine veda etmedik mi?

Ya da etmeyecekmiyiz, hatta hoşçakal bile demeye fırsat bulamadan çoğuna...

İşte benim hazır fırsatım varken HOŞÇAKAL diyebilmek ne güzel...

Tüm dostlar, dünya ve içerisindekilerin fani olduğunu anlayabilmek için var vedalar...

Anı anında değerlendirip şu kendi yalan içindekiler yalan dünyada ne kaldı ne kalacak diye düşünüp,

veda edesi gelecek birgün.........

dedikya işte "Bülbülün çektiği dil belası" "Söz ola kese savaşı, söz ola kestire başı"

Veysel gibi; "BEN GİDERİM ADIM KALIR, DOSTLAR BENİ HATIRLASIN"

Saygı;

Şubat 1, 2007 - ebelenmişmiyim sobelenmişmiyim işte eyle bişey..

Farmau; ya teşekkür mü etsem, yoksa sitem mi, bilemedim, yazdım aşağıda bende kendi dilimce;

Pek anlamam, aslında teknoloji denen tüm icraatı hayatında, işinde-evinde kullanıp da, öyle ahım şahım özelliklerini bilmekten bihaberim aslen.

Nasıl mı? Anlatayım!

İnternet mi?? Explorer işte nevarki! tıklıyorsun,  yazıyorsun adres çubuğuna WWW diye...

Outlook mu?? Akşama kadar belki de yüzlerce mail okuyup yazıyorum.

Surf mü?? Yapıyorum tabii, o sayfadan o sayfaya, "bak burda da bu varmış" sözlerini duyuruyorum kendi kendime

Ammaa "trojen" falan karışınca işin içine höng olup kalıyom :)

İşte bu yukarıdakine benziyor benim blogdaki hayatım da... Hadi yazılarım okunsun diye yazıyorum, ona eyvallah,

resimlere de bakılsın da hımmm "bunu da, bu konuya hitaben koymuş buraya" densin diye...

Ammavelakin ebelenmek-sobelenmek neyimize bizim..? :)

Hem farzedin ki ebelendik, hangi bilinmezimden, mrak edilenimden  bahsedeyim de, okuyanlar sevinsin :)

Benim gibi sıradan insanların hayatlarında fazla bir fark yoktur zaten,

ee beş madde istenmiş ya! Adettenmiş...

Bu BİİR -Faniyim

Bu İKİİ  -Az biraz asabiiyim

Bu ÜÜÜÇ -Hayattan dersimi çoktan aldım da

Bu DÜRT -Vicdanı bir türlü rafa kaldıramadım, İlahi adalete sığındım çoğu zaman

Bu da BEŞ- Kavga ettim dee, kin tutmadım kimseye.. Ölümlü yaşayanı gibi, kendide fani olan dünyada...

Saygı;

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ocak 29, 2007 - Dün BUGÜN

Dün dündür, bugün Bugündür.

Hatırladıklarım var, dünden bugüne zihnimden sızan.

Unuttuklarım hatta, orda bıraktıklarım, yerinde yeller esen sevdamdan...

Kinlenmiyorum bugün. Kahrolası demiyorum...

Yaramazlık; uslandı bugünlerde.

Yormayan gözler ve zihin bulandırmayan sözler...

Saygı;

Ocak 23, 2007 - Öğrendim ki!

Yillar sonra ogrendim ki...      Ogrendim ki...      Kimseyi sizi sevmeye zorlayamazsiniz.      Kendinizi sevilecek insan yapabilirsiniz,      Gerisini karsi tarafa birakirsiniz.      Ogrendim ki...      Guveni gelistirmek yillar aliyor,      Yikmak bir dakika.      ogrendim ki...      Hayatinda nelere sahip oldugun degil      Kiminle oldugun onemli.      Ogrendim ki...      Sevimlilik yaparak 15 dakika kazanmak mumkun      Ama sonrasi icin bir seyler bilmek gerek.      Ogrendim ki...      Kendini en iyilerle kiyaslamak degil      Kendi en iyinle kiyaslamak sonuc getirir.      Ogrendim ki...      Insanlarin basina ne geldigi degil      O durumda ne yaptiklari onemli.      Ogrendim ki...      Ne kadar kucuk dilimlersen dilimle      Her isin iki yuzu var.      Ogrendim ki...      Olmak istedigim insan olabilmem      Cok vakit aliyor.      Ogrendim ki...      Karsilik vermek      Dusunmekten cok daha basit.      Ogrendim ki...      Butun sevdiklerinle iyi ayrilman gerek      Hangisi son gorusme olacak bilemiyorsun.      Ogrendim ki...      "Bittim" dedigin andan itibaren      Pilinin bitmesine daha cok var.      Ogrendim ki...      Sen tepkilerini kontrol edemezsen      Tepkilerin hayatini kontrol eder.      Ogrendim ki...      Kahraman dedigimiz insanlar      Bir sey yapilmasi gerektiginde      Yapilmasi gerekeni      Sartlar ne olursa olsun yapanlar.      Ogrendim ki...      Affetmeyi ogrenmek deneyerek oluyor.      Ogrendim ki...      Bazi insanlar sizi cok seviyor      Ama bunu nasil gosterecegini bilemiyor.      Ogrendim ki...      Ne kadar ilgi ve ihtimam gosterseniz      Bazilari hic karsilik vermiyor.      Ogrendim ki...      Para ucuz bir basari.      Ogrendim ki...      En iyi arkadasla sikici an olmaz.      Ogrendim ki...      Dustugun anda seni tekmeleyecegini dusunduklerinden bazilari      Kaldirmak icin elini uzatir.      Ogrendim ki...      Iki insan ayni seye bakip      Tamamen farkli seyler gorebilir.      Ogrendim ki...      Asik olmanin ve aski yasamanin cok cesidi vardir.      Ogrendim ki...      He sartta kendisiyle durust kalanlar      Daha uzun yol yuruyor."      Ogrendim ki...      Hic tanimadigin insanlar,      iki saat icinde,      senin hayatini degistirir.      Ogrendim ki...      Anlatmak ve yazmak ruhu rahatlatir.      Ogrendim ki...      Duvarda asili diplomalar      Insani insan yapmaya yetmez.      Ogrendim ki...      Ask kelimesi ne kadar cok kullanilirsa, anlam yuku o kadar azalir.      Ogrendim ki...      Karsindakini kirmamak ve inanclarini savunmak arasinda cizginin      nereden gectigini bulmak zor.      Ogrendim ki...      Gercek arkadaslar arasina mesafe girmez.      Gercek asklarin da!      Ogrendim ki...      Tecrubenin kac yasgunu partisi yasadiginizla ilgisi yok,      Ne tur deneyimler yasadiginizla var.      Ogrendim ki...      Aile hep insanin yaninda olmuyor.      Akrabaniz olmayan insanlardan ilgi, sevgi ve guven ogrenebiliyorsunuz.      Aile her zaman biyolojik degil.      Ogrendim ki...      Ne kadar yakin olursa olsunlar      En iyi arkadaslar da ara sira uzebilir.      Onlari affetmek gerekir.      Ogrendim ki...      Bazen baskalarini affetmek yetmiyor.      Bazen insanin kendisini affedebilmesi gerekiyor.      Ogrendim ki...      Yureginiz ne kadar kan aglarsa aglasin      Dunya sizin icin donmesini durdurmuyor.      Ogrendim ki...      Sartlar ve olaylar,      Kim oldugumuzu etkilemis olabilir.      Ama ne oldugumuzdan kendimiz sorumluyuz.      Ogrendim ki...      Iki kisi munakasa ediyorsa,      Bu birbirlerini sevmedikleri anlamina gelmez.      Etmemeleri de sevdikleri anlamina gelmez.      Ogrendim ki...      Her problem kendi icinde bir firsat saklar.      Ve problem, firsatin yaninda cuce kalir.      Ogrendim ki...      Sevgiyi cabuk kaybediyorsun, pismanligin uzun yillar suruyor.

                                                                                            Murat Birsel

Saygı;

Ocak 17, 2007 -

Şu blog - net - chat artık ne derseniz deyin, arkadaşlar ne içindir? Paylaşım mı? Sadece dert dinleyiciler mi? 

ya da birbirimize karikatur göndermek için mi varız? Cevap istemiyorum bugün... Cevap istemeden sorgulama bendeki...

Arkadaşlık dedim, ve çoğunun adını bile bilmediğim bloguma yorum yazan ve onlara yorum yazdığım insanlar geldi aklıma, ve bir de ölüm... Farzedelim ki ben öldüm (Allah'ın emri bu tabii) vakti gelecek er ya da geç... İlginç geldi bunu düşünmek?? Bloğuma merak yazıları yazılması "ya nerdesin kaçzamandır" denmesi falan? Ben de yaptım bunu çoğu kişiye... Birkaç zaman göremeyince bloğunda yeni birşeyler, "neredesin" mesajları???

Ölebileceklerini, ölebileceğimi düşünmeden?

Oysaki arkadaş deyip dert anlattığın insanlar haberdar olmalı bundan... En azından rahmet okuyabilmeliler..

Tabii iyi biliyorlarsa :) O da işin başka yönü...

İlginç geldi dün kendi kendime düşünürken, artık blogumu kapatmayı, silip atmayı düşündüm... 

Yorum almamayı, ve de yorum yazmamayı... İlginç geldi ölmüş birisini yaşıyormuş gibi nerdesin demek? Oysaki kimdilir nasıl bir hesap derdinde belki de... ya da nasıl bir hesap derdindeyken ben..!!!!!!!!

Ruhunuz mu karardı?? Hep böyle olur zaten gerçekler ruh karartır...

Saygı;